NIEUWE CD’s (1 april 2017)

by Joop on 1 april 2017

MIKE ZITO (1970) is binnen de bluesrockgemeenschap geen kleine jongen. Hij werd regelmatig uitgenodigd tijdens studiosessies en als gitarist bij diverse tourbands. Daarnaast was hij mede-oprichter van Royal Southern Brotherhood, de band die hij in 2014 verliet om zich meer te focussen op zijn solocarrière. Op zijn nieuwe cd Make Blues Not War is Tom Hambridge zijn steun en toeverlaat: hij produceerde de plaat, nam plaats achter de drumkit en schreef mee aan de meeste van de twaalf songs. Op zijn vorige album, Keep Coming Back, afficheerde Zito zich nog als Mike Zito & The Wheel, voor dit album is die naam verdwenen en werkt hij met Hambridge, TommyMacDonald (bas) en Rob McNelly (gitaar). Maar er zijn meer secondanten: wat te denken van Walter Trout die komt opdraven voor de geweldige opener Highway Mama en Jason Ricci, wiens scheurende mondharmonica te horen is in het titelnummer en One More Train; zelfs zoon Zach maakt op gitaar zijn opwachting in het over hem handelende Chip Off The Block. Zito staat wederom garant voor eerlijke, opgestroopte-mouwen-bluesrock op een plaat die geen inzinkingen kent.

Mijn kennismaking met dit Brits trio WILLE & THE BANDITS dat toch al drie eigen beheer- en liveplaten het levenslicht liet zien, maar nu onderdak heeft gevonden bij het Engelse label Jigsaw. Het drietal mocht al drie optreden tijdens Glastonbury en ook op het Isle Of Wight Festival waren ze te bewonderen. Wellicht dat er mooie dingen staan te gebeuren nu Wille Edwards (zang, lapsteel, dobro, gitaar), Andy Naumann (drums, percussie) en Matt Brooks (bas, zang) door zo’n bekend label zijn ingelijfd. Opvallende naam is Don Airey (Deep Purple) die op vier nummers zijn kunsten mag vertonen. De receptuur op Steal is helder: classic rock verweven met een blueskarkas met af en toe uitstapjes naar folk  en dat alles in negen door het trio zelf geschreven liedjes. Luistertips: Hot Rocks (met Steve Lukather-achtige gitaarriff), Scared Of The Sun (gedeelde hoofdrol voor Brooks en Airey) en het prachtige met strijkers verrijkte Crossfire Memories.  Een plaat die nog meer mooie festivalspots zou moeten kunnen opleveren.

TENSFIELD werd in 2013 boven de doopvont gehouden in de regio van de Belgische stad Leuven door Raffe Claes (zang, gitaar), Koen Geudens (toetsen, zang), Geert Zonderman (bas, zang) en Jurgen Moelans (drums). Tijdens de Belgian Blue Challenge werd het kwartet uitgeroepen tot ‘revelatie’, hoog tijd dus voor een album, dat nu in de winkels ligt onder de titel Freeze The Clock. Het openingsstuk, het instrumentale Up To Tensfield, verklapt meteen dat het de heren te doen is om een melange van rock, pop, soul, funk, jazz(fusion) en blues. Het debuutalbum telt acht zelf gepende composities waarvan er een aantal boven uit springen: Hoodoo Herbs (met een fraai door toetsen gedomineerd proggy gedeelte), het licht jazzy titelstuk, de verrukkelijke shuffle The Joker Smile en het funky Woodshack. Een dikke voldoende voor Tensfield die ik graag eens live zou willen meemaken.

 

 

{ 0 comments… add one now }

Leave a Comment

Previous post:

Next post: