NIEUWE CD’s (28 april 2017)

by Joop on 28 april 2017

Zoals STEVE HILL staat afgebeeld op de omslag van zijn nieuwe cd Solo Recordings Volume 3, zo treedt de Canadees ook op: staand achter zijn drumstel en microfoon met de gitaar in de hand en incidenteel nog een mondharmonica. Om zijn onafhankelijkheid kracht bij te zetten, heeft hij ook nog eens de productie voor zijn rekening genomen en is het grootste deel van de liedjes van eigen makelij. De Canadese ‘loner’ offreert een rudimentaire vorm van bluesrock, veelal stampend en rockend (Can’t Take It With You, Damned, Rollin’And Trumblin’/Stop Breaking Down), heel af en toe afgewisseld met ingetogen akoestische nummers zoals Slowly Slipped Away, Troubled Times, Going Down The Road Feeling Bad en Emily.

Gospel, (black) metal, blues, voodoo-achtige sfeertjes, geluiden van kettingen en liederen die herinneren aan de slaventijd, speeldozen, dancebeats en de vocalen van de Zwitserse Amerikaan (of andersom) Manuel Gagneux, die alle negen songs schreef en ze ook echt inzong, hoewel kwade tongen beweren dat het samples zijn. En dat allemaal in 25 minuten, maak daar maar eens chocolade van ! Hoe dat klinkt, moet u echt zelf gaan beluisteren op Devil Is Fine van ZEAL & ARDOR, dat is eenvoudigweg niet te omschrijven maar dat het een zeldzame luisterervaring is, staat wel vast.

NEW STREET ADVENTURE is een kwintet uit Londen dat op haar derde cd Stubborn Sons elementen uit jazz, pop, soul en funk verbindt tot lichtvoetige popsongs waaraan niemand zich een buil zal vallen. Het in 2007 opgerichte gezelschap valt daardoor te vergelijken met veel andere namen uit de Britse popsoul: Blow Monkeys, Curiosity Killed The Cat, Lighthouse Family, Wet Wet Wet, Style Council en Simply Red. De composities op Stubborn Sons ontlopen elkaar in kwaliteit nauwelijks maar Smooth Talker (met heerlijk orgelmotief), Rascal, One And The Same en het akoestische Can’t We Just Be Friends strelen de oormembraantjes en zijn klaar om de hitparades te penetreren.

ESK-ESQUE bestaat uit zanger/gitarist/percussionist William van Giessen en baritonsaxofonist Menno Romers die op hun debuut-EP I’m Sure We’ll Die vier nummers lang een rauwe vorm van blues serveren waarin de saxofoon een opvallende rol speelt. Singer-songwriter Van Giessen trad solo al langer op maar had ook bluesgetinte nummers op de plank liggen en die nu vereeuwigd in de Arnhemse Liquid Lounge Studio. Zelf komen ze op de proppen met Daniel Norgren en het Belgische Tiny Legs Tim als invloeden, het afsluitende Hear Me lijkt op Seasick Steve. Het geheel klinkt authentiek en maakt nieuwsgierig naar een compleet album.

 

 

{ 0 comments… add one now }

Leave a Comment

Previous post:

Next post: